சுவரியல்

சுவரை வைத்து அரசியலா?
இல்லை இல்லை
சுவர் வைத்து
எங்களை சிறைவைத்த அரசியல்
உத்தபுரம் சுவரும்
இன்னொரு
சிறைசாலைச சுவர் தான்

உயர் சாதி எனில்
உச்ச நீதியும் சாயும்
தாழ் சாதி எனில்
மிச்ச நீதியும் பாயும்
லத்திகள் என்ன
பாயாமலயிருக்கும்

கோமான்கள் அமர்ந்து
கோலோச்சிய பீடங்களில் எப்போதும்
இழி சாதியினரின் பலியிட்ட
ரத்தம் தான் வழியும் .

தீண்டாமைச் சுவர்
உத்தபுரத்தில் மட்டுமா இருக்கிறது
உங்கள் மனங்களிலும் தான்

மலரியல்

உன்

திங்கள் பார்வை

என்னுள் அல்லியாய்

பூக்கவைக்கிறது

காதல்

நீ

இருக்கும் வரை

அது வாடாத மலராய்

அது இருக்கும்

ரணவியல்

உன்

பார்வை அம்புகள்

என்னுள் ரணமாக்குகிறது

கோபத்தில் மட்டுமல்ல

சாந்தமாய் பார்க்கும்போதும்

மௌனவியல்

எவ்வளவு பேசியும் முடியவில்லை

இனி உன் மௌனத்தை

எந்த சம்மட்டியால்

உடைக்க முடியும்

என

எனக்கு தெரியவில்லை

காதலியல்

தயவுசெய்து கண் சிமிட்டாதே

மின்னல் வெட்டுவது போலுள்ளது

அருகில் அமரு என

கரம் பிடித்து

இழுத்து இருக்கையில்

அமர்த்தினாய்

சந்திரமண்டலத்தில்

கால் வைத்தது போலிருந்ததது

அகத்தின் அழகு முகத்தில்

என்றான் கவிஞன்

உன் அகத்தில் என்ன உள்ளதென

எனக்கும் தெரியவில்லை

என் அகத்தில் உள்ள காதலும்

உனக்கும் தெரியவில்லை

தலித்தியல்

ஆலயங்களுக்கு வெளியே
கழட்டிவிடப்படுகின்றன
செருப்புகளும் தலித்துகளும்

மாட்டு மூத்திரத்திற்கு
தரும் மரியாதை கூட
தலித்துக்களுக்குத் தருவதில்லை

வடம் பிடித்து இழுத்தாலும்
சேரிப்பக்கம் வராத சாமிய
என்ன மயித்துக்கு இழுக்கணும்

இந்தியா தீபகற்ப்பமல்ல
நான்கு வர்ணங்களால் சூழப்பட்ட
தீவு

தேயிலையின் ரத்தம்

தேயிலை தோட்டங்களில்
வேலை செய்த தலித் தொழிலாளர்களின்
உயிரையும்
உறிஞ்சிக் குடித்த
மேல்குடி அட்டைகள்
விற்ற தேயிலையில்
வடிந்த தேநீரில்
கொஞ்சம் கொஞ்சமாக
நிறம் மாறும்
எங்கள் கருப்பு தலித்துகளின்
சிவப்பு ரத்தம்

சருகின் நினைவு

தாமிரபரணி ஆற்றில்
தூவும் அஞ்சலிப்பூக்கள்
சருகனாலும்
இருபத்தேழு உயிர்களின்
நினைவை சுமந்து செல்லும்
எப்போதும்