அந்த ஆலமரத்தின் நிழலில்
எங்களை இளைப்பாற அனுமதிக்காமல் இருந்திருக்கலாம்
ஆனால் அந்த ஆலமரத்தின்
வேர்கள் அந்த சுவற்றையும் தானடி
எங்கள் வீடுகளின் அடியில்
நாங்கள் சுவாசித்த காற்று அந்த சுவற்றையும் தாண்டி
உங்கள் நெஞ்சுக்கூட்டுக்குள்
உங்களுக்கு உயிர் கொடுத்து கொண்டிருக்கிறது
உங்கள் தோட்டங்களில்
பயிர் வளர்த்ததற்கு பதிலாக
உங்கள் மனங்களில்
தீண்டாமையை உரம் போட்டு வளர்க்கிறீர்கள்
நாளை அறுவடை செய்யப் போவதும் அதுவேதான்
உன்
திங்கள் பார்வை
என்னுள் அல்லியாய்
பூக்கவைக்கிறது
காதல்
நீ
இருக்கும் வரை
அது வாடாத மலராய்
அது இருக்கும்
எவ்வளவு பேசியும் முடியவில்லை
இனி உன் மௌனத்தை
எந்த சம்மட்டியால்
உடைக்க முடியும்
என
எனக்கு தெரியவில்லை
தயவுசெய்து கண் சிமிட்டாதே
மின்னல் வெட்டுவது போலுள்ளது
அருகில் அமரு என
கரம் பிடித்து
இழுத்து இருக்கையில்
அமர்த்தினாய்
சந்திரமண்டலத்தில்
கால் வைத்தது போலிருந்ததது
அகத்தின் அழகு முகத்தில்
என்றான் கவிஞன்
உன் அகத்தில் என்ன உள்ளதென
எனக்கும் தெரியவில்லை
என் அகத்தில் உள்ள காதலும்
உனக்கும் தெரியவில்லை
